Het was mij een eer en een genoegen om deze zomer het nieuwe bestuur van de FNL te mogen vergezellen naar Afrika. Onze bestemming was Nationaal Park Pilanesberg om te onderzoeken of dit een FNL bestemming zou kunnen zijn. Een hele korte trail, 3 dagen samen met Wiet, Derk, Anne-Marie, Monique, Marianne, Erna, Jasper en ik. Helaas was Joost verhinderd.

Pilanesberg biedt ongerepte wildernis op slechts drie uur rijden van Johannesburg. Het park bestaat in een overgangsgebied tussen de droogte van de Kalahari en de natte Lowveld-vegetatie. Deze rijke overgangszone trekt een ongelooflijke variëteit aan dieren en planten aan die niet vaak naast elkaar leven. Door de relatief kleine omvang van het park en de ongebruikelijke ecologische rijkdom is de kans om de Big 5 in hun natuurlijke omgeving tegen te komen groot. Wat Pilanesberg National Park extra bijzonder maakt, is dat het in een vulkanisch gebied ligt, in een krater van een eeuwenoude vulkaan. De vulkaan die hier ooit stond, barstte namelijk miljoenen jaren geleden al uit. Erg veel zie je niet meer van deze vulkaan, maar feit is wel dat Pilanesberg een groen en vruchtbaar gebied is.

Pilanesberg uitzicht 1

Monique, Erna en Jasper waren een dag eerder vertrokken en hebben een bezoek aan Soweto en aan The Cradle of Humankind gebracht, een plek die wordt erkend als de plaats waar de mensheid is ontstaan. Ze waren hier heel enthousiast over.

Donderdagavond laat trof de hele groep elkaar in een fijn hotel en de volgende ochtend na een heerlijk ontbijt vertrokken we naar het kantoor van de Wilderness Leadership School om rugzakken en verdere benodigdheden op te halen. We troffen daar allemaal zeer behulpzame en vrolijke mensen. Ook maakten we daar kennis met Doric & Rodney, onze gidsen voor de komende dagen.

Eenmaal in Nationaal Park Pilanesberg aangekomen, vertrokken we richting ons kamp. Een prachtige wandeling met volle bepakking en de tijd om de omgeving te verkennen en te ervaren waar je bent. We liepen door allerlei soorten gras en bos. Prachtige en herkenbare aardse tinten. 

Het was inmiddels einde middag toen we in ons kamp aankwamen en alles en iedereen geïnstalleerd was. Dat betekent vuur maken, eten koken en genieten van de rust en het uitzicht. Het was erg droog en met de ondergaande zon veranderde de omgeving in een prachtig kleurenpalet. Door de droogte zagen we waarschijnlijk weinig wildlife wat ik jammer vond. Inmiddels was het moment voor de briefing voor de nacht aangebroken. Waar bevonden we ons, waar dien je op te letten, hoe zorgen we ervoor dat we veilig de nacht door komen met elkaar? Kortom wat vraagt de nightwatch? Doric en Rodney vertelden wat er zou kunnen gebeuren en hoe je dan dient te handelen. Mijn hart klopt dan een stukje harder, het voelt spannend, vooral omdat je nadenkt over wat er kan gebeuren en dat raakt bij mij altijd angst aan. Wat zou ik doen als…?

Later op de avond rond het vuur deden we onze eerste council. Een check-in om elkaar beter te leren kennen en daarna kropen we onze slaapzakken in. Wiet begon met de nightwatch.

Pilanesberg groep 2

Ik sliep goed maar moest tocht even wennen om buiten op de grond je plek tussen de dieren in te nemen. Dat maakt dat mijn zintuigen zeer actief zijn. Daardoor sliep ik licht, ook omdat mijn nightwatch er aan zat te komen. De nightwatch blijft speciaal, je bent als enige wakker met de verantwoordelijkheid voor de veiligheid van de groep. Het was een stille nacht, weinig geluid, weinig dieren maar wel een heldere hemel, de maan en sterren waren zichtbaar. In het licht van de maan en mijn de zaklamp liep ik rondjes om het kamp. In het begin ging ik vaak, maar naarmate de tijd verstreek kwam de innerlijke rust en het vertrouwen. Een rustige maar alerte status...

De volgende ochtend toen we de vallei uitliepen viel ons al een rookpluim op. Doric schatte in dat het van buiten het park kwam. We maakten een prachtige wandeling in de omgeving. ’s Middags op weg terug naar ons kamp bleek er toch een bosbrand die door de wind en droogte veel sneller naderde dan verwacht. Sterker nog, teruggaan naar het kamp zou riskant zijn. Ik spotte de auto van de ranger en zij hebben ons hele kamp snel in de auto gegooid. Wij werden geëvacueerd naar een veiliger deel van het park. Terwijl de zon onderging als een gloeiende bal zagen we ook de bosbrand die de horizon net zo roodgloeiende maakte als de ondergaande zon. Indrukwekkend natuurgeweld! We waren ook een beetje teleurgesteld, weg uit ons kamp en dus geen nightwatch. Om het kamp waar we nu verbleven stond een hek, het was meer een camping. Hier waren meerdere rangers aanwezig, waarvan een aantal van de WLS, die vrijwilligerswerk doen in het park. Ze rijden onder andere ’s nachts rond om stropers te betrappen. Dit leek mij een spannend avontuur, ik wilde wel mee ’s nachts, maar Doric was het niet met mij eens. De verwachting was dat de koudere nacht ervoor zou zorgen dat het vuur zich minder snel zou verspreiden. Dan zouden de rangers in actie komen om het vuur te bestrijden. Dit is niet gelukt. De volgende ochtend stonden we vroeg op voor de zonsopgang. De zonsopgang is in Afrika vaak een magische gebeurtenis, dagdieren die wakker worden, nachtdieren die gaan slapen, de nevel en het prachtige licht. We genoten in stilte van het licht. Dieren lieten zich niet zien, helaas.

Pilanesberg groep 3

Een kwartier nadat we toch vertrokken voor een wandeling, besloten we terug te gaan, het vuur naderde te snel. Je kon het zien en zelfs horen! Het voelde voor mij niet relaxed om überhaupt te gaan wandelen die ochtend met het vuur op de achtergrond. Mijn instinct wilde de dieren volgen, vluchten. Doric en Rodney hebben veel ervaring en namen op het juiste moment de juiste beslissing. Alle rangers moesten het park met ons verlaten. Uiteindelijk is een derde van het park afgebrand, beide kampen waar we verbleven zijn verwoest.

Anne-Marie was eind oktober terug in Pilanesberg en liet ons weten dat het al weer veel groener was en ze heeft veel wildlife gezien. Gelukkig hebben de dieren het overleefd weten we uit een bericht van Doric. 

De natuur heeft een ongekende veerkracht en zal na elke calamiteit direct met het herstel beginnen. Een brand zorgt altijd voor een opeenvolging van veranderingen, wanneer planten en anderen organismen weer opnieuw opkomen.

Pilanesberg 4

 

Back to overview